Ik wilde stoppen met de pil, maar wist niet wat ik kon verwachten. Mijn huid, mijn stemming, maar vooral het gevoel dat ik niet mezelf was. Ik ging voor een periode over op de minipil, maar dit was voor mij niet de oplossing. Dit is mijn eerlijke verhaal, en wat ik achteraf had willen weten.
Eerst dit: de pil is voor heel veel vrouwen een fijne en betrouwbare keuze. Dit is geen verhaal tegen de pil. Het is het verhaal van wat er bij mij gebeurde, en hoe ik uiteindelijk iets vond dat wel bij mijn lichaam past.
Waarom ik wilde stoppen
Ik begon als tiener met de pil, zoals bijna iedereen om mij heen. Je ging naar de huisarts, kreeg een recept en dat was het. Over bijwerkingen hadden we het nauwelijks. Ik stelde er zelf ook geen vragen over.
Jarenlang dacht ik dat het prima ging. Pas later begon ik te twijfelen. Ik voelde me vlak. Niet echt somber, maar ook niet echt blij. Alsof alles op een lager volume stond. Daarnaast had ik stemmingswisselingen die ik niet van mezelf kende.
Het lastige is dat je niet weet hoe je je zonder voelt als je al jaren slikt. Ik had geen vergelijking. Dat was precies de reden dat ik het wilde uitzoeken.
De minipil: een tussenstap die niet werkte
Helemaal stoppen vond ik spannend. Dus koos ik eerst voor de minipil. Die bevat geen oestrogeen, alleen een progestageen. Minder hormonen, dacht ik, dus vast ook minder klachten.
Voor mij pakte dat anders uit. Mijn huid werd onrustiger en ik had onregelmatig bloedverlies waar ik geen peil op kon trekken. En dat vlakke gevoel bleef. Ik had gehoopt mezelf terug te vinden, maar ik voelde me nog steeds op afstand van mijn eigen lijf.
Dat is niet voor iedereen zo. Ik ken vrouwen die juist heel blij zijn met de minipil. Maar ik leerde hier wel iets belangrijks: minder hormonen is niet hetzelfde als geen hormonen, en elk lichaam reageert anders.
Helemaal zonder: wat er in mijn lichaam gebeurde
Uiteindelijk stopte ik helemaal. Ik had op dat moment geen relatie, dus het voelde als een goed moment om mijn lichaam de ruimte te geven.
Eerlijk is eerlijk: de eerste maanden waren niet alleen maar fijn. Mijn huid werd eerst slechter voordat hij beter werd. Mijn cyclus was onvoorspelbaar en mijn eerste echte menstruaties waren heviger dan de bloedingen die ik van de pil kende. Dat klopt ook, want de bloeding in je stopweek is geen echte menstruatie.
Wat ik toen niet wist: je lichaam heeft tijd nodig om zijn eigen ritme terug te vinden. Bij de meeste vrouwen komt de cyclus binnen een paar maanden weer op gang. Bij sommigen duurt het langer. Blijft je menstruatie lang weg, ga dan even langs je huisarts.
En toen, ergens na die eerste maanden, merkte ik het. Ik lachte harder. Ik huilde ook makkelijker, maar het voelde echt. Het volume stond weer aan.
Mijn cyclus leren kennen
Zonder hormonen ontdekte ik iets wat ik nooit had geleerd: dat mijn cyclus meer is dan alleen ongesteld zijn. Ik begon bij te houden hoe ik me voelde, eerst in een app en later gewoon in mijn agenda.
Er zat een patroon in. Rond mijn eisprong had ik meer energie en meer zin om af te spreken. In de week voor mijn menstruatie was ik sneller moe en had ik meer rust nodig. Vroeger had ik dat een slechte week genoemd. Nu wist ik waar het vandaan kwam.
Dat maakte me milder voor mezelf. Ik plan nu anders, en ik schrik niet meer van een dag waarop alles even te veel is.
Toen kwam er weer een relatie in beeld
En dan word je verliefd, en is anticonceptie ineens weer een vraag. Een belangrijke, want je bent na het stoppen met de pil gewoon weer vruchtbaar. Vaak al meteen.
Ik wist één ding zeker: ik wilde het gevoel dat ik had teruggevonden niet opnieuw kwijtraken. Dus ging ik op onderzoek uit. Ik las over elke methode, luisterde podcasts, vroeg vriendinnen naar hun ervaringen en schreef mijn vragen op voor de huisarts.
Ik zette voor mezelf op een rij wat ik belangrijk vond:
- geen hormonen
- betrouwbaar, zonder dat ik er elke dag aan hoef te denken
- mijn eigen cyclus behouden
- iets wat ik weer kan laten verwijderen als ik dat wil
Met dat lijstje bleef er eigenlijk één optie over.
Waarom ik koos voor het koperspiraal
Het koperspiraal werkt zonder hormonen. Het koper maakt zaadcellen minder beweeglijk, waardoor bevruchting wordt voorkomen. Het is meer dan 99% betrouwbaar en kan, afhankelijk van het type, vijf tot tien jaar blijven zitten. Je eigen cyclus loopt gewoon door.
Dat laatste was voor mij de doorslag. Ik wilde blijven voelen wat er in mijn lichaam gebeurt.
Maar ik wil er ook eerlijk over zijn, want het is geen sprookje. De plaatsing vond ik pittig. Het duurt kort, maar het is niet niks. Vraag vooraf gerust naar pijnstilling, dat mag. En mijn menstruaties zijn heviger en krampachtiger dan zonder spiraal, vooral de eerste maanden. Dat is een bekende bijwerking, dus heb je al zware menstruaties, weeg dat dan goed mee.
Nog iets om te weten: een spiraal beschermt niet tegen soa’s. Bij een nieuwe partner blijft een condoom dus slim, tot jullie allebei getest zijn.
Voor mij weegt het op. Ik neem een paar zwaardere dagen per maand voor lief, omdat ik me de rest van de maand helemaal mezelf voel.
Wat ik achteraf had willen weten
Als ik mijn jongere zelf iets mocht meegeven, dan was het dit:
- Stel vragen voordat je begint. Welke bijwerkingen kunnen er zijn, en wat zijn de alternatieven? Je mag dat gewoon vragen.
- Stoppen heeft tijd nodig. Geef je lichaam een paar maanden. Het wordt soms eerst rommeliger voordat het rustiger wordt.
- Houd bij hoe je je voelt. Je huid, je stemming, je energie, je cyclus. Zonder aantekeningen vergeet je hoe het was.
- Je bent meteen weer vruchtbaar. Wil je niet zwanger worden, regel dan iets anders voordat je stopt.
- Wat voor je vriendin werkt, hoeft niet voor jou te werken. En andersom.
- Je mag van gedachten veranderen. Een keuze voor nu is geen keuze voor altijd.
Weer thuis in mijn eigen lijf
Het mooiste aan deze hele zoektocht is niet het spiraal zelf. Het is dat ik mijn lichaam weer voel. Ik merk wanneer mijn eisprong eraan komt. Ik weet waarom ik me de ene week sterker voel dan de andere. Ik herken mezelf weer.
Mijn keuze hoeft niet jouw keuze te zijn. Wat ik je wel gun, is dat je bewust kiest. Met kennis, met de juiste vragen en met het vertrouwen dat jij zelf het beste voelt wat bij je past.
Dit artikel is geschreven vanuit mijn eigen ervaring en vervangt geen medisch advies. Wil je stoppen of overstappen? Bespreek het met je huisarts.